บทที่ 162 ซาลาเปาไส้ถั่วเหนียวนุ่มหอมหวาน! ให้น้องๆ กินกันให้หนำใจไปเลย!

พอโจวต้าลี่ได้ยินดังนั้น ก็รีบส่ายหน้าเป็นพัลวันราวกับป๋องแป๋ง

"พี่เยว่เยว่ แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดเลยครับ งานหาปลาฤดูหนาวทั้งลำบากทั้งเหนื่อย คนทั่วไปทนไม่ไหวหรอกครับ หัวหน้าหมู่บ้านก็คงไม่ยอมด้วย"

การหาปลาฤดูหนาวที่แม่น้ำซงฮวาเจียงนั้นเหนื่อยยากมาก ชั้นน้ำแข็งบนแม่น้ำ โดยทั่วไปจะมีความหนาประมาณหนึ่งเมตรกว่า บางพื้นที่ชั้นน้ำแข็งอาจหนาถึงสองเมตรเลยทีเดียว ในหมู่บ้านยุคนี้ ยังไม่มีเครื่องจักรที่ทันสมัยอะไร การจะใช้สิ่วเจาะชั้นน้ำแข็งให้ทะลุ ถือเป็นงานที่ต้องใช้แรงงานอย่างหนักหน่วงจริงๆ! อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายบางคนก็ยังทนความลำบากแบบนี้ไม่ไหว โดยปกติแล้วคนที่เข้าร่วมการหาปลาฤดูหนาว ล้วนเป็นแรงงานชายฉกรรจ์ในหมู่บ้าน หากเป็นผู้ชายที่มีอายุขึ้นมาหน่อย ก็จะไม่อนุญาตให้เข้าร่วมแล้ว การหาปลาฤดูหนาวนั้นทั้งเหนื่อยและหนาวจับใจ! บนผิวน้ำแข็งไม่มีสิ่งกีดขวางพอบังลม ลมหนาวพัดกระหน่ำมาที ทำเอาคนหนาวจนสั่นสะท้าน งานนี้ต้องให้ผู้ชายเป็นคนทำ หากให้เด็กผู้หญิงมาทำงานแบบนี้ กะดูแล้วคงหนาวจนประจำเดือนไม่มาไปครึ่งปีแน่ๆ หวังเยว่เยว่พอรู้ว่าไปไม่ได้ ก็รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

"เฮ้อ อุตส่าห์อยากจะตามไปหาปลาฤดูหนาวด้วยแท้ๆ น่าเสียดายจัง..."

เห็นหวังเยว่เยว่ถอนหายใจ โจวอันจึงรีบเอ่ยปลอบใจ