บทที่ 182 วันเสี่ยวเหนียน พวกเรามาห่อเกี๊ยวกินกันเถอะ!

ท้ายที่สุดแล้วมีหมูปีใหม่เพียงสามตัว แต่กลับมีคนตั้งหลายครัวเรือน จึงแบ่งเนื้อกันได้ไม่มากนัก บ้านไหนที่มีแรงงานเยอะหน่อย ก็พอจะแบ่งได้ประมาณสองถึงสามชั่ง หากบ้านไหนแรงงานน้อย ก็ได้เพียงหนึ่งถึงสองชั่งเท่านั้น พวกปัญญาชนหญิงทำงานตัวคนเดียว ย่อมได้รับส่วนแบ่งน้อยตามไปด้วย แต่ละคนจึงได้เนื้อไปเพียงไม่กี่เหลียง

ไม่นานก็ถึงคิวการแบ่งเนื้อของโจวอัน เฉินเหยาเปิดสมุดเล่มเล็กพลางเอ่ยขึ้น

"เสี่ยวอัน เดิมทีแต้มแรงงานของนายค่อนข้างน้อย แต่เพราะก่อนหน้านี้นายช่วยจัดการเรื่องตัวแบดเจอร์และหมูป่า หัวหน้าหมู่บ้านเลยให้ฉันเพิ่มแต้มแรงงานให้นายพิเศษ คำนวณดูแล้ว นายจะได้รับส่วนแบ่งเนื้อหมูสี่เหลียงนะ!"

คนคนหนึ่งได้รับส่วนแบ่งเนื้อหมูสี่เหลียง พูดตามตรงก็ถือว่าไม่เลวเลย แต่โจวอันกลับไม่คิดจะเอาเนื้อหมูสี่เหลียงนั้น เขาหันไปพูดกับหัวหน้าหมู่บ้านที่อยู่ข้างๆ ว่า

"หัวหน้าหมู่บ้านครับ ผมขอหารืออะไรด้วยหน่อยได้ไหมครับ?"