บทที่ 190 ขอแค่เธอเรียนไหว พี่จะส่งเสียให้ถึงที่สุด!

น้องรอง น้องสาม น้องสี่ น้องห้า และน้องหก เด็กทั้ง 5 คน ล้วนแต่งตัวกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แถมยังสะพายกระเป๋านักเรียนใบใหม่สีเขียวทหารสุดเท่ น้องชายทั้งห้าคนตื่นเต้นและดีใจกันมาก ต่างก็ตั้งตารอคอยประสบการณ์การไปโรงเรียนที่กำลังจะมาถึง เด็กๆ ในอีกหลายสิบปีข้างหน้า หากเทียบกับการไปโรงเรียนแล้ว พวกเขามักจะชอบเล่นสนุกอยู่นอกโรงเรียนมากกว่า แต่ในยุคสมัยนี้ เด็กที่มีโอกาสได้เรียนหนังสือนั้นมีน้อยมาก เด็กหลายคนไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ภายในใจจึงปรารถนาอยากจะไปโรงเรียนเป็นอย่างยิ่ง

ตอนนี้เป็นช่วงต้นเดือนมีนาคม พื้นที่ตงเป่ยยังคงเป็นโลกแห่งน้ำแข็งและหิมะ แต่อุณหภูมิก็เริ่มอุ่นขึ้นมาบ้างแล้ว ตอนกลางวันอุณหภูมิติดลบเจ็ดแปดองศาเซลเซียส ส่วนตอนกลางคืนติดลบสิบกว่าองศาเซลเซียส พวกน้องๆ สวมเสื้อผ้าหนาเตอะ พันผ้าพันคอ เดินตามหลังโจวอัน พอเดินมาถึงหน้าหมู่บ้าน จู่ๆ ก็บังเอิญเจอคนรู้จัก

"พี่ต้าลี่ พี่พาเสี่ยวเยว่จะไปไหนเหรอครับ?"

คนที่เจอคือโจวต้าลี่และโจวเยว่ ทั้งสองคนก็กำลังเดินออกจากหมู่บ้านเช่นกัน

"อานจื่อ ฉันกำลังพาน้องสาวไปมอบตัวที่โรงเรียนประถมประจำตำบลน่ะ!"