บทที่ 216 พี่ต้าลี่ พี่ดูรอยโคลนพวกนี้สิ!

หลังจากนับถอยหลังจบ เสียงปืนสองนัดก็ดังขึ้นพร้อมกัน ลูกปรายที่พ่นออกมาจากปืนเซี่ยนต้านเชียง พุ่งเข้าใส่ฝูงเป็ดราวกับตาข่ายผืนใหญ่ ทันทีที่เหนี่ยวไก บนผิวน้ำก็ชุลมุนวุ่นวายไปหมด!

เป็ดป่าบางตัวถูกยิงเข้าอย่างจัง พยายามดิ้นรนกระพือปีกพลางกระอักเลือดจนผิวน้ำกลายเป็นสีแดงจางๆ ส่วนเป็ดป่าตัวที่ไม่โดนกระสุน ต่างก็ตกใจสุดขีด รีบกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที เป็ดป่าบางตัวแม้จะถูกยิง แต่ไม่โดนจุดสำคัญ ยังพอจะฝืนบินไปได้อีกไม่กี่อึดใจ

"ไป! รีบตามไป! เป็ดป่าพวกนั้นบาดเจ็บหนีไปได้ไม่ไกลหรอก!"

สองคนกับหนึ่งสุนัขรีบวิ่งตามเป็ดป่าไปติดๆ เพียงไม่นานก็ตามทัน ท้ายที่สุดแล้วพวกมันบาดเจ็บ ย่อมไม่มีแรงจะหนีไปไหนได้ไกล เมื่อโจวอันตามเป็ดป่าทัน เขาก็จัดการหักคอพวกมันแล้วหิ้วกลับมา ส่วนพี่ต้าลี่ก็ไปหาไม้ฟืนยาวๆ มาลำหนึ่ง คอยเขี่ยซากเป็ดป่าที่สิ้นใจลอยคออยู่ในสระน้ำให้เข้ามาใกล้ฝั่ง

"ฮี่ๆ! อานจื่อ เซี่ยนต้านเชียงที่นายให้มานี่มันใช้ดีสุดๆ ไปเลยนะ! นึกไม่ถึงว่าจะยิงเป็ดป่าโดนเยอะขนาดนี้!"