บทที่ 217 นายหน้ามืดตามัวไปแล้ว! นายเห็นแก่เงินจนหน้ามืดหรือไง?

หลังจากเห็นรอยเท้าสัตว์ โจวต้าลี่ก็ย่อตัวลง เขามองดูรอยนั้นอย่างละเอียดละออ แทบจะก้มตัวลงไปแนบกับพื้นดินเลยทีเดียว

"อานจื่อ! นายดูรอยเท้าเจ้านี่สิ เหมือนรอยเท้าเฮยเป้าที่บ้านนายไหม? แต่รอยเท้านี้มันใหญ่กว่ามาก หรือว่าจะเป็นเสือดาว?"

บนดินชื้นแฉะมีรอยเท้าเรียงเป็นแถว รอยเท้านี้ดูสวยงามมาก มีรอยอุ้งเท้าขนาดใหญ่หนึ่งรอย และมีรอยนิ้วเท้ากลมๆ สี่รอยล้อมรอบ ดูไปแล้วก็คล้ายกับดอกเหมย รูปทรงของรอยเท้านี้แทบจะเหมือนกับรอยเท้าของแมววิเศษเฮยเป้าเปี๊ยบ เพียงแต่เป็นเวอร์ชันขยายส่วน ซึ่งใหญ่กว่ารอยเท้าของเฮยเป้าหลายเท่าตัว

โจวอันย่อตัวลงใช้มือสัมผัสรอยเท้านั้นพลางส่ายหน้าไปพลาง "เจ้านี่ไม่เหมือนรอยเท้าเสือดาวนะ รอยเท้าเสือดาวไม่น่าจะใหญ่ขนาดนี้!"

โจวต้าลี่ไม่เคยเห็นเสือดาวในป่าแถวนี้ แต่โจวอันเคยล่าเสือดาวตงเป่ยมาแล้ว เขาเคยเห็นกรงเล็บของเสือดาวตงเป่ย แม้จะถือว่าใหญ่พอสมควร แต่ก็ไม่มีทางใหญ่ขนาดนี้แน่นอน โจวอันมองดูรอยเท้าทรงดอกเหมยนั้นแล้ววิเคราะห์ต่อ