บทที่ 219 เจ้านาย! เสืออยู่แถวนี้แหละ!

โจวอันกับพี่ต้าลี่เดินตามรอยเท้ามาตลอดทาง แต่ไอ้เจ้านี่มันหาตัวยากจริงๆ รอยเท้าของเสือโคร่งตงเป่ยจะปรากฏให้เห็นได้ชัดก็ต่อเมื่ออยู่บนพื้นดินที่ชื้นแฉะเท่านั้น ในจุดที่วัชพืชหนาทึบเกินไป หรือจุดที่มีก้อนหิน รอยเท้าพวกนี้ก็จะหายวับไปทันที

"เสี่ยวไป๋ นายลองดมดูดีๆ ซิ ว่าพวกเราควรไปทางไหนต่อ!"

โชคดีที่วันนี้พาสุนัขล่าเนื้อเสี่ยวไป๋มาด้วย เมื่อรอยเท้าหายไป ก็ต้องให้เสี่ยวไป๋ใช้ประสาทสัมผัสทางการดมกลิ่นในการตัดสินใจ พวกเขาทั้งตามหา ทั้งสังเกต ทั้งดม ทั้งสำรวจมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายจนได้

ก่อนหน้านี้ตอนที่ตามหากวางในป่า เสี่ยวไป๋ยังพอจะมีเห่าออกมาบ้างสองสามที แต่ในตอนที่กำลังตามรอยเสือโคร่งอยู่นี้ เสี่ยวไป๋มีอาการตื่นตัวและมีสมาธิสูงมาก มันไม่ส่งเสียงออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว พูดตามตรง การให้เสี่ยวไป๋มาตามรอยเสือโคร่งตงเป่ยนั้น ถือเป็นความท้าทายสำหรับมันอย่างยิ่ง เมื่อใกล้จะถึงจุดหมาย โจวอันสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าอาการของเสี่ยวไป๋ดูผิดปกติไป เสี่ยวไป๋ไม่กล้าส่งเสียงออกมา แต่มันใช้กระแสจิตสื่อสารกับโจวอันแทน

[เจ้านาย! เสืออยู่แถวนี้แหละครับ ผมได้กลิ่นฉี่เสือแล้ว...]