บทที่ 223 อะไรนะ? จู๋เสือมีค่าขนาดนี้เลยเหรอ?

โจวอันกำลังก้มหน้าก้มตาแล่เนื้ออย่างตั้งใจ จึงถามออกไปตรงๆ

"จู๋เสือ? พี่เซวียนจื่อ พี่จะเอาไปทำอะไรเหรอครับ?"

เสียงของโจวอันไม่เบานัก ทำให้ชาวบ้านที่ยืนล้อมรอบอยู่ได้ยินกันหมด พอได้ยินคำนี้ ชาวบ้านรอบๆ ต่างก็พากันหัวเราะฮี่ๆ บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์และมีเลศนัย

"ฮี่ๆ เซวียนจื่อ! ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย เห็นตัวโตกำยำขนาดนี้ ยังต้องพึ่งจู๋เสือมาบำรุงอีกเหรอ!"

"ฮี่ๆ เซวียนจื่อของพวกเรานี่ตาถึงจริงๆ จู๋เสือนี่แหละของดีเลยล่ะ!"