บทที่ 230 มีเส้นสายถึงจะจัดการเรื่องต่างๆ ได้ง่าย!

ชายในชุดจงซานหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาอีกครั้ง เขียนเอกสารไปพลางพูดไปพลาง "ทำน่ะทำให้อย่างแน่นอน แต่คนไปต้าเหลียนเยอะขนาดนี้ ค่ารถคงต้องใช้เงินไม่น้อยเลยนะ!"

พูดจบ เขาก็หันไปถามโจวอันต่อ "พ่อหนุ่ม เธอพาน้องๆ ไปต้าเหลียน จะไปอยู่นานแค่ไหนล่ะ?"

ในยุคหกศูนย์ บนจดหมายแนะนำตัวที่ออกให้ จะมีการระบุระยะเวลาการเดินทางไว้อย่างชัดเจน ระยะเวลานี้ไม่ได้ตายตัว สั้นหน่อยก็ไม่กี่วัน ยาวหน่อยก็หนึ่งถึงสองเดือน สูงสุดต้องไม่เกินสามเดือน หากมีกรณีพิเศษจริงๆ ถึงจะสามารถขยายเวลาได้ถึง 6 เดือน โจวอันอยากจะพาน้องๆ ไปเที่ยวให้หมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแล้วค่อยกลับมา เด็กประถมในยุคหกศูนย์ก็เหมือนกับในอีกหลายสิบปีให้หลัง คือมีช่วงปิดเทอมฤดูหนาวและฤดูร้อน โรงเรียนประถมในยุคหกศูนย์ โดยทั่วไปจะเริ่มปิดเทอมช่วงกลางเดือนกรกฎาคม และเปิดเทอมในช่วงปลายเดือนสิงหาคม รวมวันหยุดทั้งหมดประมาณ 40 วัน อุตส่าห์มีโอกาสได้ไปต้าเหลียนทั้งที โจวอันก็หวังว่าพวกน้องๆ จะได้เที่ยวเล่นที่นั่นอย่างเต็มที่ จึงตัดสินใจขอระยะเวลาในจดหมายแนะนำตัวให้นานขึ้นอีกหน่อย

"ท่านผู้นำครับ ผมอยากพาน้องๆ ไปอยู่ที่นั่นจนหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแล้วค่อยกลับ กะดูแล้วก็ประมาณสี่สิบวัน ท่านว่าพอจะได้ไหมครับ?"

"สี่สิบวันเหรอ?" ชายในชุดจงซานฟังแล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่พอหันหน้าไปสบตากับดวงตากลมโตเป็นประกายของเฉินเหยา "งั้นก็ได้ สี่สิบวันก็สี่สิบวัน! เธอพาน้องๆ ออกเดินทางเยอะขนาดนี้ ต้องระมัดระวังความปลอดภัยให้ดีนะ!"