บทที่ 240 พวกเราตกปูไม่ต้องใช้ตัวเบ็ดหรอกนะ!

พวกปัญญาชนหญิงกำลังวุ่นวายอยู่ โจวอันจึงอาสารับหน้าที่ทำอาหารเอง เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนตอนที่ทำงานในโรงแรม อาหารจานแรกของงานเลี้ยงมักจะเป็นโจ๊กเซียวหมี่ใส่ปลิงทะเลเสมอ บางครั้งถ้ามีโจ๊กเซียวหมี่ใส่ปลิงทะเลเหลือ เพื่อไม่ให้เป็นการสิ้นเปลือง พนักงานก็จะแบ่งกันกิน รสชาติของโจ๊กเซียวหมี่ใส่ปลิงทะเลมันอร่อยมากจริงๆ อร่อยจนโจวอันอยากจะเลียชามเลยทีเดียว! ช่วงนี้อากาศค่อนข้างร้อน มื้อเที่ยงไม่ค่อยอยากกินพวกอาหารแห้ง ทำโจ๊กกินก็ดีเหมือนกัน

โจวอันนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กในลานบ้าน เทปลิงทะเลครึ่งถังเมื่อกี้ลงในกะละมังใบใหญ่ แล้วเริ่มลงมือจัดการ ใช้น้ำล้างทำความสะอาดพื้นผิวปลิงทะเลแบบลวกๆ ก่อน จากนั้นก็ใช้กรรไกรตัดเปิดตรงส่วนท้อง เครื่องในที่อยู่ข้างในนั้นเอาไม่ได้เลย ต้องทิ้งให้หมด หลังจากเอาเครื่องในที่กินไม่ได้พวกนี้ออกไป น้ำหนักของปลิงทะเลก็หายไปถึงหนึ่งในสามแล้ว ปริมาณเนื้อที่ได้นั้นไม่ค่อยเยอะจริงๆ แต่ขอแค่อร่อยก็พอแล้ว หลังจากจัดการปลิงทะเลพวกนี้เสร็จ ก็หยิบเกลือเม็ดกำใหญ่ใส่ลงไป ขัดถูเมือกบนพื้นผิวให้สะอาด วิธีทำโจ๊กเซียวหมี่ใส่ปลิงทะเลนั้นง่ายมาก ในชาติที่แล้วตอนที่เขายกอาหาร เขาเคยเห็นพ่อครัวทำมาก่อน

นำเซียวหมี่ไปซาวน้ำให้สะอาด เติมน้ำแล้วค่อยๆ เคี่ยว พอเคี่ยวจนข้น ก็เทปลิงทะเลที่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ลงไป ต้มต่อไปอีกสิบนาที ตอนตักขึ้นจากหม้อไม่ต้องใส่เครื่องปรุงอะไรหนักมือ แค่ใส่ต้นหอม ขิง เกลือ และพริกไทยป่นลงไปนิดหน่อยก็พอแล้ว ถ้าหยดน้ำมันงาลงไปสักสองสามหยด กลิ่นจะยิ่งหอมเย้ายวนใจมากขึ้น โจ๊กเซียวหมี่นุ่มหนึบละลายในปาก พอกินคู่กับปลิงทะเลแล้วมันช่างเพอร์เฟกต์สุดๆ กลิ่นหอมของเซียวหมี่และกลิ่นหอมสดชื่นของอาหารทะเลผสมผสานเข้าด้วยกัน รสชาตินั้นมันยอดเยี่ยมไปเลย! แต่น่าเสียดายที่ปลิงทะเลหนามทองมีน้อยเกินไป ใส่ลงไปแค่สองตัว แทบจะไม่ได้ลิ้มรสสัมผัสของมันเลย ไว้มีโอกาสเขาจะต้องไปงมปลิงทะเลหนามทองกลับมาอีกสักหน่อย จะได้ลองดูว่าถ้าใช้ปลิงทะเลหนามทองมาเคี่ยวโจ๊ก รสชาติมันจะอร่อยขึ้นไปอีกไหม!

ไม่เพียงแต่พวกน้องชายที่ชอบกิน น้องสาวทั้งสองคนก็ชอบมากเช่นกัน เสี่ยวอิงจื่อกับเสี่ยวหลิงเอ๋อร์กินเอาๆ จนหมดไปชามใหญ่ ปกติเวลาน้องสาวทั้งสองกินข้าวต้มเปล่าๆ พวกเธอจะกินไม่ได้เยอะขนาดนี้ ดูเหมือนว่าพวกเธอจะชอบโจ๊กเซียวหมี่ใส่ปลิงทะเลนี้มากจริงๆ โจวอันตัดสินใจว่าอีกสองสามวันจะไปที่อ่าวเสี่ยวสือวานอีกครั้ง คราวนี้จะแอบไปคนเดียว งมปลิงทะเลมาเยอะๆ แล้วเก็บไว้ในมิติ อะไรก็ตามที่พวกน้องๆ ชอบ เขาก็อยากจะตุนเก็บไว้ในมิติทั้งนั้น!

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ โจวต้าลี่ก็เตรียมตัวเช็ดโต๊ะล้างชาม ผลปรากฏว่าพวกน้องชายของโจวอันกลับอาสารับงานนี้ไปทำเสียเอง