บทที่ 241 ที่ตกขึ้นมาได้ล้วนเป็นปูหินทั้งนั้น!

หลิวเจี้ยนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "ไม่รีบครับ พวกเรารออีกหน่อย! พี่โจวอัน พี่ถือถังเตรียมตัวไว้ให้พร้อมนะ พอผมยกคันเบ็ดขึ้นมา พี่ก็รีบเอาถังมารองรับไว้ ไม่อย่างนั้นจะน่าเสียดายแย่!"

โจวอันไม่ค่อยเข้าใจว่าที่หลิวเจี้ยนพูดว่าน่าเสียดายนั้นหมายความว่าอย่างไร แต่หลิวเจี้ยนว่าอย่างไร โจวอันก็แค่ทำตามนั้นก็พอ ในมือของเขาถือถังเปล่า จ้องมองเชือกป่านเส้นเล็กอย่างมีสมาธิ เตรียมพร้อมลงมือทุกเมื่อ

"เร็วเข้า! เอาถังมารองรับไว้!"

หลังจากหลิวเจี้ยนตะโกนจบ ก็รีบยกคันเบ็ดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว โจวอันเห็นดังนั้นก็รีบยื่นถังออกไปรองรับก้อนอะไรบางอย่างขนาดใหญ่ที่ตกขึ้นมาได้ ทันใดนั้นก็เห็นว่าบนตัวปลาเหม็นเน่าตัวนั้น มีฝูงปูจำนวนมากรุมล้อมอยู่ ปูเหล่านั้นใช้ก้ามหนีบปลาเหม็นเน่าเอาไว้ แล้วก็ถูกหลิวเจี้ยนดึงขึ้นมาพร้อมกัน

"ว้าว! ปู! ปู! มีปูเยอะแยะเลย!”