บทที่ 249 ใช้เงิน 5 หยวนแลกกุ้งกุลาดำ? คุ้มค่าที่สุด!

ในบรรดากุ้งที่อยู่ในเข่งเหล่านั้น นอกจากกั้งและกุ้งแชบ๊วยแล้ว ยังมีกุ้งตัวใหญ่อีกชนิดหนึ่ง กุ้งชนิดนี้บริเวณส่วนท้องมีลวดลายที่สวยงาม ดูคล้ายกับลายพาดกลอนของเสือ ส่วนหางมีสีน้ำเงินสลับเหลือง ไม่เพียงแต่รูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ขนาดตัวยังใหญ่เป็นพิเศษอีกด้วย

โจวอันกะระยะด้วยสายตา กุ้งกุลาดำส่วนใหญ่ในเข่ง โดยพื้นฐานแล้วจะมีน้ำหนักตั้งแต่สี่เหลียงขึ้นไป ตัวที่ใหญ่หน่อยก็น่าจะประมาณห้าถึงหกเหลียง และในเข่งใบนี้ มีกุ้งกุลาดำตัวใหญ่ที่สุดอยู่ไม่กี่ตัว โจวอันรู้สึกว่ามันใหญ่เกือบจะถึงเจ็ดแปดเหลียงเลยทีเดียว กุ้งแชบ๊วยที่อยู่ข้างๆ พอเอามาเทียบกับมันแล้ว กลายเป็นเด็กน้อยไปถนัดตา

ในเข่งจะมีกุ้งแชบ๊วยและกั้งอยู่ค่อนข้างมาก ส่วนจำนวนกุ้งกุลาดำนั้นมีน้อย กะดูแล้วทั้งหกเข่งใหญ่รวมกันน่าจะมีไม่ถึงร้อยตัว โจวอันจ้องมองกุ้งกุลาดำเหล่านี้ ดวงตาแทบจะพ่นไฟออกมาได้ เขาให้ความสนใจกับไอ้เจ้านี่เป็นอย่างมาก เขาใช้ชีวิตมาสองชาติแล้ว กุ้งแชบ๊วยกับกั้งน่ะเคยสมรสรสมาบ้าง แต่กุ้งกุลาดำนี่อย่าว่าแต่กินเลย วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตาตัวเอง

ถึงแม้จะไม่เคยกินกุ้งกุลาดำมาก่อน แต่เขาเคยศึกษาข้อมูลผ่านวิดีโอสั้นมาบ้าง รู้ดีว่านี่ไม่ใช่ของธรรมดา ในอีกหลายสิบปีให้หลัง กุ้งกุลาดำที่มาจากการเพาะเลี้ยง ราคาไม่ได้แพงหูฉี่นัก ชั่งหนึ่งตกประมาณแปดสิบถึงร้อยหยวน แต่กุ้งกุลาดำธรรมชาตินั้นแตกต่างออกไป ไม่ใช่ของที่คนทั่วไปจะมีปัญญากินได้ กุ้งกุลาดำธรรมชาติมีความยากในการทำประมง ค่อนข้างขาดแคลนและมีคุณภาพสูงกว่ามาก ดังนั้นราคาจึงพุ่งสูงอยู่ตลอดเวลา อย่างกุ้งกุลาดำธรรมชาติแท้ๆ ที่ตัวใหญ่ขนาดนี้ ในอีกหลายสิบปีข้างหน้า แค่ตัวเดียวก็อาจขายได้ราคาหลายร้อยหยวนแล้ว

ของดีขนาดนี้ โจวอันในชาติที่แล้วไม่มีโอกาสได้ลิ้มรส ชาตินี้มาเจอเข้าแล้ว ยังไงก็ต้องขอชิมดูสักหน่อย! โจวอันล้วงเงิน 5 หยวนออกมาจากกระเป๋า กำเงินไว้แน่นในอุ้งมือ จากนั้นก็เดินเข้าไปหาหลินสุ่ยเกิน แล้วกระซิบที่ข้างหูเขาว่า