บทที่ 254 จะต้องตามขึ้นเกาะไปด้วยให้ได้

พอได้ยินแบบนี้ โจวอันก็รู้สึกดีใจขึ้นมาทันที

"ฮี่ๆ ดีเลย! งั้นวันนี้พวกเราไปยิงปลากันก่อน พอยิงเสร็จแล้วค่อยงมฉื่อฉิวจื่อกลับมาสักกระสอบเอาไว้กินกัน!"

โจวอันเดินตามหลิวเจี้ยนมาที่บ้านของหลินสุ่ยเกิน พอเดินมาถึงหน้าประตูรั้วบ้าน ก็เห็นหลินสุ่ยเกินพอดี เขากำลังวุ่นกับการจัดข้าวของอยู่ในลานบ้าน กะดูแล้วคงเตรียมตัวจะออกทะเลไปจับปลา หลินสุ่ยเกินได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่หน้าประตูรั้ว จึงหันกลับมามองแล้วพบพวกเขาทั้งสองคน เขาจึงรีบวางของในมือลง แล้วเดินออกมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

"น้องโจวอันกับเสี่ยวเจี้ยนนี่เอง มาแต่เช้าแบบนี้มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

โจวอันรู้ดีว่าหลินสุ่ยเกินคนนี้เป็นคนดี นิสัยเถรตรง มีอะไรต้องการก็พูดไปได้เลย ไม่จำเป็นต้องพูดอ้อมค้อมให้เสียเวลา