บทที่ 268 อาหารทะเลละลานตาจนตาลาย!

ความกังวลของพวกปัญญาชนหญิงนั้นมีเหตุผล โจวอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า

"การไปซื้อของที่ตลาดมืดต้องมีอันตรายนิดหน่อยอยู่แล้วครับ แต่ถ้าพวกเราปลอมตัวสักหน่อย รีบไปรีบกลับก็ไม่น่าจะเป็นไร! ในตลาดมืดคงหาซื้อหมูเลี้ยงไม่ได้แน่ๆ แต่ก็น่าจะพอหาซื้อพวกเนื้อสัตว์ป่าได้บ้าง แถวนี้มีภูเขาลูกใหญ่ๆ ตั้งเยอะ กะดูแล้วก็น่าจะมีนายพรานอยู่บ้างแหละครับ!"

ในสถานที่อย่างต้าเหลียนแห่งนี้ไม่ได้มีแค่ทะเลเท่านั้น แต่ยังมีสัดส่วนของพื้นที่ภูเขาและเนินเขาอยู่ค่อนข้างมาก บริเวณใกล้เคียงนี้ก็มีเทือกเขาอยู่มากมาย ในสถานที่ที่มีทั้งภูเขาและทะเลแบบนี้ ในภูเขาย่อมต้องมีสัตว์ป่าอยู่อย่างแน่นอน ขอแค่มีภูเขามีสัตว์ป่า ก็ย่อมต้องมีนายพราน ดังนั้นการไปเสี่ยงดวงที่ตลาดมืด วิธีนี้ถือว่าเป็นไปได้

ทุกคนพอได้ฟังคำพูดของโจวอัน ในใจก็เริ่มคล้อยตาม แต่ก็ยังคงลังเลตัดสินใจไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้วเมื่อก่อนก็เคยชินกับการเคารพกฎหมายและอยู่ในระเบียบวินัย เรื่องแหกคอกแบบนี้ยังไม่ค่อยเคยทำกันเท่าไหร่ ขณะที่ทุกคนยังคงลังเลอยู่นั้น โจวด้าหลี่ก็ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

"ไป! ฉันจะไปดูที่ตลาดมืด! ไม่ว่ายังไงก็ต้องลองดู จะให้งานเลี้ยงไม่มีเนื้อสัตว์เลยแม้แต่นิดเดียว แล้วปล่อยให้งานแต่งของเสี่ยวเป้ยโดนคนอื่นหัวเราะเยาะไม่ได้เด็ดขาด!"