บทที่ 275 หอยเม่นเยอะราวกับฝูงตั๊กแตนบุก!

เดิมทีโจวอันตั้งใจจะไปกับหลิวเจี้ยน อย่างน้อยก็จะได้มีเพื่อนไป แต่หลังจากลองคิดดูแล้ว เขาก็ล้มเลิกความคิดนี้ ตอนนี้ทักษะการดำน้ำของเขายอดเยี่ยมมากแล้ว แถมยังรู้ตำแหน่งที่ชัดเจน ไปคนเดียวน่าจะสะดวกกว่า ถ้าพาหลิวเจี้ยนไปด้วยการเคลื่อนไหวก็จะถูกจำกัด ของหลายๆ อย่างก็ไม่สามารถเก็บเข้ามิติได้ สำหรับภารกิจงมหอยเม่นในบ่ายวันนี้ โจวอันมีความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม เขาจะทำให้หอยเม่นกองเป็นภูเขาเลากาในมิติให้ได้!

โจวอันมุ่งหน้าไปยังเขตน่านน้ำนั้นเพียงลำพัง เขาไม่ได้พกอุปกรณ์ชำนาญการอะไรไปเลย พกไปแค่ถุงมือที่หนาเป็นพิเศษคู่เดียวเท่านั้น ในชาติที่แล้วโจวอันเคยดูวิดีโอที่ผู้เชี่ยวชาญลงไปงมหอยเม่นใต้ทะเล อันดับแรกต้องใช้ตะขอเหล็กงัดหอยเม่นที่เกาะอยู่ตามโขดหินขึ้นมา และยังต้องเตรียมสวิงตาข่ายใบใหญ่ พอใช้ตะของัดหอยเม่นขึ้นมาได้ก็จับยัดใส่สวิง แต่โจวอันเป็นผู้ชายที่มีมิตินี่นา อุปกรณ์พวกนี้เขาไม่ได้ใช้หรอก เขาแค่ต้องสวมถุงมือที่หนาเตอะคู่นั้น พอใช้มือที่สวมถุงมือลูบผ่านหอยเม่นพวกนั้น ก็สามารถเก็บพวกมันเข้าไปในมิติได้แล้ว

เมื่อมาถึงเขตน่านน้ำนี้ เขาพบว่าบ่ายวันนี้ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบ ไม่มีใครอยู่เลยสักคน โจวอันถอดเสื้อผ้าบนฝั่งจนหมดเปลือก เหลือเพียงกางเกงในตัวเดียว

"ตู้ม!"

โจวอันกระโดดลงไปในน้ำทะเล แล้วเริ่มดำดิ่งลงไป เมื่อดำลงมาใกล้จะถึงก้นทะเล โจวอันก็มองเห็นสภาพใต้ก้นทะเลชัดเจน ในใจก็รู้สึกตกตะลึงสุดๆ! ก่อนหน้านี้ได้ยินหลิวเจี้ยนบอกว่า ใต้ก้นทะเลแถวนี้มีหอยเม่นเยอะมาก แต่เขาก็นึกไม่ถึงว่ามันจะเยอะขนาดนี้! มันเยอะจนน่าเหลือเชื่อ! เยอะจนน่าตกใจ! เยอะจนทำให้คนดีใจแทบคลั่ง!