บทที่ 288 ไม่ว่ายังไงก็ต้องมาตลาดมืดอีกสักรอบ!

โจวอันฟังจบก็รู้สึกประหลาดใจพอสมควร เขาคิดว่าของอย่างหูฉลามจะมีราคาแพงก็ในอีกหลายสิบปีให้หลัง เป็นของที่พวกคนโง่เงินหนากินกันเสียอีก นึกไม่ถึงเลยว่าหูฉลามในยุคหกศูนย์ก็มีตลาดรองรับด้วย! ความจริงแล้วหูฉลามเป็นวัตถุดิบอันล้ำค่ามาตั้งแต่โบราณกาล หูฉลามถูกจัดให้เป็นหนึ่งในแปดสุดยอดอาหารมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงและชิง หูฉลามชั้นเลิศล้วนถูกนำไปเป็นเครื่องบรรณาการถวายราชสำนัก และจะพบเห็นได้ก็แค่ในงานจัดเลี้ยงเท่านั้น หูฉลามในยุคนี้ ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปไม่มีปัญญากินหรอก โดยทั่วไปจะใช้ในการรับรองแขกต่างชาติ หรือไม่ก็ส่งออกเพื่อสร้างรายได้เข้าประเทศ ส่วนใหญ่ก็มักจะส่งออกไปฮ่องกง

หู่จื่อฟังคำพูดของพวกหลินสุ่ยเกินจบ ก็เกาหัวแล้วพูดว่า "หูฉลามนี่มันมีราคาจริงๆ นั่นแหละ แต่ของฉันมันเป็นปลาโก่วซา หูฉลามมันเล็กเกินไป ก็เลยมีราคาแค่ไม่กี่ตังค์ พอแลกข้าวประทังชีวิตไปได้เท่านั้นแหละ!"

ในบรรดาหูฉลาม ยิ่งชิ้นใหญ่ก็ยิ่งมีราคา หูฉลามที่ค่อนข้างมีราคา โดยทั่วไปมักจะมาจากปลาฉลามวงศ์เจินซา อย่างเช่นปลาฉลามขนาดใหญ่อย่างปลาฉลามฮุยจิ้งและปลาฉลามเฮยฉี หูฉลามที่ทำจากปลาฉลามขนาดใหญ่หลายร้อยชั่งแบบนี้ ไม่เพียงแต่มีขนาดใหญ่ แต่เส้นหูฉลามยังอวบอ้วนมาก สามารถเรียกได้ว่าเป็น "เทียนจิ่วฉี" หูฉลามชั้นดีที่ทำจากปลาฉลามขนาดใหญ่แบบนี้ หลังจากตากแห้งแล้วชั่งหนึ่งสามารถขายได้ในราคาประมาณ 20 หยวน ทว่าปลาฉลามที่หนักหลายร้อยชั่งแบบนี้ ระดับความยากในการจับนั้นสูงปรี๊ด ในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ริมทะเลทั่วไป ปลาฉลามที่ทุกคนจับได้มักจะเป็นปลาฉลามแมวหรือปลาโก่วซา เนื่องจากข้อจำกัดด้านขนาดตัวของปลาฉลามแมวและปลาโก่วซา หูฉลามที่ทำออกมาจึงมีขนาดเล็กมาก จัดอยู่ในกลุ่ม "เสี่ยวฉี”

“เสี่ยวฉี" ในระดับชั้นของหูฉลาม จัดเป็นวัตถุดิบระดับค่อนข้างต่ำ ราคาจึงค่อนข้างถูก ราคาของเสี่ยวฉีแบบนี้ ชั่งหนึ่งกะดูแล้วก็แค่ห้าหกหยวนเท่านั้น ทว่าเสี่ยวฉีแบบนี้ก็ยังคงมีตลาดรองรับอยู่ดี ท้ายที่สุดหูฉลามขนาดใหญ่มันแพงเกินไป บางคนจึงเลือกของที่คุณภาพรองลงมา

โจวอันบีบครีบปลาเล็กๆ บนตัวปลาโก่วซา พลางพึมพำ "ไอ้เจ้านี่กินยังไงเนี่ย? เฉือนออกมาแล้วโยนลงหม้อต้มได้เลยไหม?"