บทที่ 306 มาดูผลงานการเก็บเกี่ยวของพวกเราสิ!

เขายิ้มจนดวงตาหยีกลายเป็นเส้นตรงพลางกล่าวว่า "ก็ใช่น่ะสิ! เนื้อนี่ดูแน่นปั้กเลย เอาไปตากแห้งรับรองว่าได้น้ำหนักดีแน่! รูปลักษณ์แบบนี้สหกรณ์การเกษตรต้องยินดีรับซื้อแน่นอน แต้มแรงงานที่แลกได้คงไม่น้อยเลยล่ะ!"

วุ่นวายอยู่เพียงครู่เดียว ตะกร้าหวายก็ถูกเติมจนอัดแน่นเต็มปรี่ ทั้งเปลือกทั้งเนื้อรวมกันก็น่าจะหนักหลายสิบชั่งแล้ว "ดูจากทรงแล้ว วันนี้พวกเราคงได้หอยไม้ไผ่เป็นกระสอบแน่!"

โจวอันมองดูหอยไม้ไผ่ในตะกร้าแล้วเอ่ยถามหลิวเจี้ยนว่า "นี่ก็ได้กระสอบนึงแล้วนะ หรือพวกเราจะเอาใส่สวิงตาข่ายดี? ทำเหมือนเจ้าเทียนเอ๋อตั้นพวกนั้น แช่ไว้ในน้ำทะเลขังไว้ก่อน พอกลับไปจะได้ยังสดอยู่!"

แต่หลิวเจี้ยนกลับส่ายหน้า พลางชี้นิ้วไปที่ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า "ไม่ต้องหรอกพี่ พวกเราตากแดดไว้ที่นี่แหละ! หอยไม้ไผ่นี่มันเก็บได้ไม่นาน ถ้าเอาแบบเป็นๆ กลับไป ระหว่างทางมันจะเน่าง่าย เอามาตากแห้งแบบนี้จะได้ประโยชน์กว่า!"

คนริมทะเลเวลาได้พวกหอยต่างๆ อย่างเช่นหอยตลับหรือหอยแมลงภู่ โดยทั่วไปมักจะไม่ค่อยขายแบบของสด แต่จะตากแห้งแล้วค่อยขายเป็นของแห้งแทน จะมีก็แต่พวกอาหารทะเลประเภทหอยที่หายากและราคาแพงเป็นพิเศษเท่านั้น ถึงจะพยายามรักษาให้รอดชีวิต