บทที่ 326 ร่อนได้ของขึ้นมาจริงๆ!

การทำเหมืองทองคำไม่ได้ง่ายขนาดนั้น แค่เขากับพี่ด้าหลี่สองคนคิดอยากจะขุดเหมืองทองคำ มันเป็นไปไม่ได้เลยจริงๆ

ในเหมืองทอง ทองคำจะฝังตัวอยู่ในก้อนหิน จำเป็นต้องบดหินให้แตก เขาหวนนึกถึงภาพการทำเหมืองทองคำที่เคยเห็นในวิดีโอเมื่อชาติที่แล้ว

เครื่องเจาะส่งเสียงคำรามเจาะรูบนหน้าผา ระเบิดคันแล้วคันเล่าถูกขนเข้าไปในอุโมงค์ แร่ที่ระเบิดออกมาได้ต้องใช้รถบรรทุกขนไปที่โรงคัดแยกแร่ เครื่องบดจะบดหินให้เป็นก้อนเล็กๆ จากนั้นเครื่องโม่ก็จะบดต่อจนกลายเป็นผงแร่ละเอียดเหมือนแป้งสาลี สุดท้ายยังต้องแช่ด้วยไซยาไนด์ และเข้าสู่กระบวนการสกัดทองคำด้วยผงสังกะสี...

ขั้นตอนไหนบ้างที่ไม่ต้องใช้กำลังคนและทรัพยากรมหาศาล? แคะเขากับโจวด้าหลี่สองคนถือพลั่วเหล็ก อย่าว่าแต่ขุดเหมืองเลย เกรงว่าแม้แต่ทางเข้าอุโมงค์เหมืองก็คงหาไม่เจอด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสภาพความปลอดภัยในยุคสมัยนี้เลย เหมืองลึกต้องขุดปล่องเหมือง ติดตั้งกระเช้า ระบบระบายอากาศและโครงค้ำยันขาดไม่ได้เลยสักอย่าง หากประมาทเพียงนิดเดียวก็เสี่ยงที่จะเกิดดินถล่มได้ ชาติที่แล้วเขาเห็นข่าวอุบัติเหตุเหมืองเถื่อนขนาดเล็กมาเยอะแยะ ไม่กล้าเอาชีวิตน้อยๆ ของตัวเองมาล้อเล่นหรอก

"เฮ้อ..."