บทที่ 335 เตรียมเริ่มได้เลย ระวังตัวด้วย!

โจวอันขยับจิตสำนึก แหจับปลาขนาดธรรมดาผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาจากความว่างเปล่า

แหผืนนี้เป็นแหที่เขาเสียเงินซื้อมาจากสหกรณ์การเกษตรตอนไปเที่ยวริมทะเลต้าเหลียนเมื่อช่วงก่อน ตอนนั้นคิดว่าวันหลังเอาไว้ใช้จับปลาในแม่น้ำได้ ตาข่ายก็ถือว่าไม่เล็ก

โจวอันหิ้วขอบแหขึ้นมาสะบัด คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น "ไม่ได้ ไม่ได้"

เขาพึมพำกับตัวเองเสียงเบา แล้วก็จับแหจับปลายัดกลับเข้าไปในมิติ "ตาข่ายนี่ใหญ่เกินไป อินทรีทองหนีรอดไปได้ง่ายๆ อีกอย่างเชือกสีขาวสว่างแบบนี้มันสะดุดตาเกินไปเมื่ออยู่ในป่า สายตาของอินทรีทองตัวนั้นแหลมคมเป็นพิเศษ มันต้องมองเห็นแน่ๆ!"

จากนั้น โจวอันก็เปิดหน้าจอระบบขึ้นมา ม่านแสงสีฟ้าอ่อนกางออกตรงหน้า