บทที่ 351 คฤหาสน์เดี่ยวสามชั้น!

เขาขมวดคิ้วตบหน้าผากตัวเอง เมื่อกี้มัวแต่ดีใจจนเกือบจะทำเรื่องโง่ๆ ลงไปแล้ว

มิติเก็บของนี่มันก็สะดวกดีอยู่หรอก ไม่ว่าของจะใหญ่แค่ไหนก็สามารถยัดเข้าไปได้หมด แต่มันมีกฎตายตัวอยู่อย่างหนึ่งก็คือ ห้ามใส่สิ่งมีชีวิตเข้าไป ก่อนหน้านี้ตั้งนานแล้วเขาเคยลองเอาความกระต่ายป่าที่เพิ่งจับได้ใส่เข้าไปดู แต่เพียงชั่วพริบตาที่เอาออกมา กระต่ายตัวนั้นก็สิ้นใจไปเสียแล้ว

เขาก้มลงมองดูก้อนสีขาวๆ ในอ้อมแขน ถึงแม้มันจะไม่ขยับเขยื้อน มองดูเหมือนก้อนมันหมูชิ้นใหญ่ แต่มันมีชีวิตนะ!

บล็อกเกอร์ประเมินของเก่าเคยบอกไว้ว่า นี่คือกลุ่มก้อนเมือกรา ข้างในเต็มไปด้วยเชื้อราที่มีชีวิต ต่อให้จะเล็กจิ๋วแค่ไหน นั่นก็คือสิ่งมีชีวิต ขืนยัดเข้าไปในมิติเก็บของแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง เกรงว่าผ่านไปไม่ทันไรก็คงกลายเป็นของตาย ถึงตอนนั้นต่อให้สภาพจะดีแค่ไหน ราคาก็ต้องตกฮวบฮาบ แบบนั้นก็ขาดทุนย่อยยับสิ

"โชคดีนะที่นึกขึ้นได้ทัน"