บทที่ 356 หนังนาก ความอบอุ่นนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย!

เขาพูดไปพลางก็ทำท่าประกอบไปพลาง ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้ไปมากลางอากาศราวกับยังคงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกในตอนนั้น

"ตอนนั้นพี่ก็เลยเข้าไปดู พนักงานรับซื้อของสหกรณ์เอาไม้บรรทัดวัดไปวัดมา สุดท้ายราคาที่ให้ถึงแม้จะไม่สูงเท่าขนจื่อเตียว แต่ก็ถือว่าสูงพอตัวเลย หนังสุ่ยโก่วผืนเดียวมีค่าเท่ากับหนังหมาป่าของพี่ถึงสองผืนเลยนะ!"

โจวด้าหลี่หัวเราะแหะๆ แล้วพูดต่อ

"ตอนนั้นพี่อดใจไม่ไหวก็เลยลูบไปสองที หนังนั่นสัมผัสเหมือนผ้าซาตินเลย ถึงจะบอกว่าไม่นุ่มเท่าขนจื่อเตียว แต่ว่ามันหนามากเลยนะ!"

"ขนอ่อนมันแน่นมากเลยล่ะ กำไว้ในมือเหมือนกำกองไฟไว้เลย ความอบอุ่นนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย! พรานป่าคนนั้นบอกว่า ของสิ่งนี้กันน้ำได้ด้วย วันฝนตกเอามาคลุมตัวความชื้นก็ซึมเข้ามาไม่ได้!"