บทที่ 357 หรือว่า... พวกเราจะขุดหลุมพรางริมแม่น้ำดีล่ะ?

โจวอันชี้ไปที่โขดหินสีเขียวที่ยื่นออกมาริมฝั่งตรงข้าม "พี่ดูตรงนั้นสิ"

โจวด้าหลี่หรี่ตามอง ก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึก บนโขดหินสีเขียวมีนากนอนอยู่หกเจ็ดตัว ขนเป็นมันวาว กำลังพักผ่อนอยู่ริมฝั่ง มีนากสองสามตัวกำลังหยอกล้อกัน ประเดี๋ยวก็กลิ้งลงไปในน้ำ ทำให้น้ำสาดกระเซ็นเป็นสาย

แต่ตำแหน่งของโขดหินสีเขียวนั้นมันช่างเป็นมุมอับจริงๆ อยู่ด้านในของโค้งน้ำพอดี สองข้างเป็นหน้าผาหินสูงชัน มีเพียงฝั่งของพวกเขาที่เป็นเนินลาดเอียง ขอเพียงพวกเขายืดตัวขึ้นมาแค่นิดเดียว ฝั่งตรงข้ามก็จะมองเห็นได้อย่างชัดเจน

โจวอันกะระยะทางดูแล้ว ก็ส่ายหน้า สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก "นากพวกนี้อยู่ห่างจากเราเกินไป อย่างน้อยก็ต้องสองสามร้อยเมตรเลยนะ!"

โจวอันเดาะลิ้น เหลือบมองปืนล่าสัตว์ที่อยู่ด้านหลัง "ปืนของพวกเรา สงสัยจะยิงไม่ถึงแน่เลย"