บทที่ 363 ร่างกายดวงมหาเฮงในการเก็บของป่า!

โจวอันเปิดได้ของดีอย่างไข่นกพิราบมาแล้ว อารมณ์ก็ดีสุดๆ จึงเปิดกล่องสุ่มต่อไป สายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่หน้าจอ ตรง "กล่องสุ่มระดับสาม" ที่ส่องประกายวิบวับ ราคา 4000 แต้ม แพงกว่ากล่องสุ่มระดับสองอยู่ไม่น้อย แต่สำหรับโจวอันแล้ว ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก เขาใช้ปลายนิ้วแตะลงกลางอากาศ หลังจากหักแต้มไปแล้ว ตรงกลางหน้าจอก็ปรากฏกลุ่มแสงเล็กๆ ขึ้นมา

ตัวอักษรบรรทัดหนึ่งลอยขึ้นมาจากความว่างเปล่า โจวอันจ้องมองอย่างตั้งใจ พอมองเห็นตัวอักษรบรรทัดนั้นชัดเจน คิ้วของเขาก็เลิกขึ้น ก่อนจะชะงักงันไป ของที่เปิดได้ในครั้งนี้ ไม่ใช่ไข่เชื้ออะไรทั้งนั้น และไม่ใช่เสบียงสิ่งของด้วย ไม่ใช่สิ่งของที่สามารถใช้มือจับต้องได้ แต่กลับเป็นทักษะ

"ร่างกายดวงมหาเฮง เฉพาะการเก็บของป่า" ด้านล่างยังระบุตัวอักษรเล็กๆ ไว้บรรทัดหนึ่ง ทักษะสามารถคงอยู่ได้หนึ่งเดือน เวลาเก็บของป่าดวงจะพุ่งปรี๊ดจนเต็มหลอด ราวกับเทพแห่งความโชคดีประทับร่าง เขาอึ้งไปพักใหญ่ กว่าจะตั้งสติได้ มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มขึ้น ของสิ่งนี้ มองดูแล้วรู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์ จับต้องก็ไม่ได้ มองก็ไม่เห็น แต่ความจริงโจวอันรู้ดีว่า ของสิ่งนี้มันมีประโยชน์สุดๆ ไปเลย

ในใจของเขามีความร้อนรุ่มสายหนึ่งพุ่งพล่านขึ้นมา ทักษะนี้ มาได้ถูกเวลาพอดีเป๊ะ! ตอนนี้ปลายเดือนกันยายนแล้ว เพิ่งจะผ่านพ้นช่วงปลายฤดูร้อนของเขาฉางไป๋ซานมา ของป่าบนเขายังมีอยู่อีกเยอะ เห็ดและเชื้อราหลากหลายชนิด โผล่หัวขึ้นมาจากใต้ใบไม้ผุ เฮเซลนัทและผลไม้ป่าสารพัดชนิด ห้อยย้อยจนกิ่งก้านโค้งงอ และยังมีสมุนไพรจีนหายากอีกหลากหลายชนิด ล้วนถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้วทั้งสิ้น

แต่ช่วงเวลาแบบนี้จะอยู่ได้ไม่นาน อย่างมากก็อีกแค่ครึ่งเดือนกว่าๆ หิมะแรกก็คงจะตกลงมาแล้ว ถึงตอนนั้นของป่าถ้าไม่ถูกแช่แข็ง ก็คงถูกหิมะฝังกลบหมด คิดจะหาอีกทีก็ยากเย็นแสนเข็ญราวกับปีนขึ้นสวรรค์ หนึ่งเดือน สามารถกุมช่วงเวลาดีๆ โค้งสุดท้ายนี้ไว้ในมือได้พอดิบพอดี เมื่อก่อนโจวอันก็เคยขึ้นเขาไปเก็บของป่า เขารู้ดีว่าการหาของป่าโดยพื้นฐานแล้วต้องพึ่งพาดวง หากไม่มีระบบคอยช่วยเหลือ ก็ทำได้แค่อาศัยการเดินสุ่มสี่สุ่มห้าเท่านั้น