บทที่ 371 นั่นมัน "ก้อนทองคำ" ในภูเขาเชียวนะ!

โจวอันลองมองดู ที่นี่มีแต่ต้นจ่วนไป่เต็มไปหมด จำนวนไม่ใช่น้อยๆ เลยแฮะ

เขาไม่ได้เอาจอบเล็กออกมาขุด แต่กลับค้อมเอวลง แล้วยื่นมือออกไป

ปลายนิ้วแตะที่ใบของต้นจ่วนไป่เบาๆ ในใจท่องเงียบๆ ว่า "เก็บ"

ก็เห็นกอจ่วนไป่ใต้ปลายนิ้ว ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นถอนรากถอนโคนขึ้นมา

พริบตาเดียว ทั้งต้นและรากฝอยด้านล่างก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย