บทที่ 383 ของสิ่งนี้คือผลงานของจริงหรือเปล่า?

สายตาของโจวอันกวาดมองไปมาบนแผง ในที่สุดก็ไปหยุดอยู่ที่ภาพวาดสองสามภาพนั้น

เขาเอื้อมมือออกไป ค่อยๆ คลี่ภาพวาดนี้ออกอย่างระมัดระวัง ม้วนภาพวาดนี้ไม่ยาวนัก กว้างประมาณสองฉื่อกว่าๆ ตอนคลี่ออกจะได้ยินเสียงกระดาษเสียดสีกันดัง "สวบสาบ" แฝงไปด้วยความรู้สึกหนักอึ้งอันเป็นเอกลักษณ์ของของเก่า

บนภาพเป็นลายเส้นแบบเสี่ยอี้วาดทิวทัศน์ขุนเขาและสายน้ำ น้ำหนักของหมึกเข้มอ่อนดูเหมาะสมกันดี เทือกเขาที่อยู่ไกลออกไป ใช้ลายเส้นเพียงไม่กี่เส้นก็สามารถร่างโครงร่างออกมาได้ ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป ถึงแม้โจวอันจะไม่ใช่คนที่ดูภาพวาดเป็น แต่เขาก็มองว่าภาพวาดนี้ดูเจริญตาดี

พอก้มลงมองที่กระดาษ ขอบก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองน้ำตาลแล้ว บางจุดยังมีรอยถลอกเล็กๆ น้อยๆ เหมือนกับผ่านการลูบคลำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ถือไว้ในมือนั้นรู้สึกมีน้ำหนัก ไม่เหมือนกับกระดาษใหม่ๆ ที่เบาหวิวพวกนั้น

ที่ปลายจมูกดูเหมือนจะยังได้กลิ่นจางๆ บอกไม่ถูกว่าเป็นกลิ่นหอมของหมึกหรือกลิ่นกระดาษเก่า มันดูเก่าแก่คลาสสิก ทำให้ในใจรู้สึกมั่นใจขึ้นมา ภาพวาดนี้ดูไม่เหมือนของที่เอามาหลอกลวงคน เขาความรู้สึกว่าส่วนใหญ่น่าจะเป็นโบราณวัตถุจริงๆ