บทที่ 402 งานนี้เขาคนเดียวจะไปทำไหวได้ยังไง?

อากาศหนาวขึ้นทุกวัน ถ่านหินในช่วงนี้จึงกลายเป็นของขาดแคลนและเป็นที่ต้องการมากที่สุด ต่อให้เขามีเงินอยู่ในมือ ก็ยังหาซื้อได้ไม่มากนัก

ในขณะที่กำลังกลุ้มใจอยู่นั้น จู่ๆ โจวอันก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาของเขาฉายแววเป็นประกาย เขาเปิดระบบขึ้นมา แผงควบคุมสีฟ้าอ่อนกางออกตรงหน้า คำว่า "กล่องสุ่มแบบกำหนดทิศทาง" กำลังทอแสงเรืองรอง

เขาพิมพ์คำว่า ถ่านหิน ลงในช่องค้นหา เปลวไฟแห่งความหวังที่เพิ่งจุดประกายขึ้นในใจของโจวอัน พลันถูกน้ำเย็นสาดโครมจนดับวูบในวินาทีต่อมา หน่วยที่ระบุอยู่หลังถ่านหินนั้น ไม่ใช่ "ตัน" อย่างที่เขาคาดหวัง แต่กลับเป็นคำว่า "ชั่ง" ตัวเล็กๆ

หน่วยการขายถ่านหินกับไข่ไก่กลับเหมือนกันเสียอย่างนั้น กล่องสุ่มแบบกำหนดทิศทางหนึ่งกล่องมีถ่านหินเพียงหนึ่งชั่งเท่านั้น ราคาขายถ่านหินหนึ่งชั่ง คือราคาต่ำสุดของกล่องสุ่มแบบกำหนดทิศทางที่ 2,000 คะแนน หากคำนวณตามราคานี้ การซื้อถ่านหินในระบบถือเป็นเรื่องที่ไม่คุ้มค่าอย่างยิ่ง

เพราะอย่างน้อยวันหนึ่งต้องใช้ถ่านหินถึง 20 ชั่ง เป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อผ่านกล่องสุ่มแบบกำหนดทิศทาง สุดท้ายเขาก็ต้องหาทางออกด้วยตัวเองอยู่ดี โจวอันครุ่นคิดอย่างหนัก จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา—ขุดถ่านหิน