บทที่ 426 ไม่ได้ การทำแบบนี้มันเสี่ยงเกินไป!

"เหมยฉิว แกนี่มันมีความสามารถจริงๆ เลย!"

โจวอันดีใจเป็นที่สุด เขายื่นปลายนิ้วไปลูบไล้ตามแผ่นหลังของเจ้าเหมยฉิวเบาๆ

"รีบนำพวกเราไปหาเร็ว! วันนี้ถ้าล่าหมีกลับไปได้ พี่จะแบ่งเนื้อหมีเก็บไว้ให้แกกินให้หนำใจเลย!"

"โฮ่งวู! ได้เลยครับ!"

ในวิญญาณความคิดของเจ้าเหมยฉิวเต็มไปด้วยความร่าเริงกระโดดโลดเต้น ขาสั้นๆ ของมันก้าวสับถี่รัวนำไปด้านหน้า