บทที่ 439 น้ำซุปใกล้จะเดือดแล้ว!

โจวอันชี้ไปที่หมูป่า พลางอธิบายว่า

"หมูป่าท้องถิ่นในยูนนานของพวกเธอ ส่วนใหญ่จะเป็นหมูป่าแคระ หรือก็คือหมูหูเล็กเตียนหนาน เจ้าพวกนั้นตัวเล็กนิดเดียว หูก็สั้น โตเต็มวัยก็หนักแค่ห้าหกสิบกิโลกรัม เมื่อเทียบกับตัวนี้ของเราแล้ว ก็เหมือนลูกหมูที่ยังโตไม่เต็มที่เลยล่ะ"

เจียงหนิงรับฟังจนดวงตาสว่างวาบ วางชิ้นเนื้อในมือลงแล้วขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด

"จริงเหรอ? แล้วหมูป่าภูเขาฉางไป๋ตัวนี้ เป็นสายพันธุ์อะไรล่ะ?"

ถึงแม้เธอจะเติบโตและคลุกคลีอยู่กับหมูป่าบนเขามาตั้งแต่เด็ก แต่กลับไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า หมูป่ายังมีรายละเอียดมากมายขนาดนี้