บทที่ 438 ภูเขาที่ยูนนานกับภูเขาฉางไป๋ไม่เหมือนกันใช่ไหม?

ทั้งสองคนจัดการกับหมูป่าตัวนี้ไปพลางพูดคุยกันไปพลาง โจวอันเอียงคอมองไปทางเจียงหนิงที่อยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยปากกลั้วรอยยิ้ม

"ดูจากฝีมือของเธอแล้ว ไม่เหมือนคนที่เพิ่งเคยจัดการกับสัตว์ป่าเป็นครั้งแรกเลยนะ"

เจียงหนิงได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยสำเนียงอ่อนหวานนุ่มนวลอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวเขาในยูนนาน

"วิ่งเล่นบนเขามาตั้งแต่เด็กจนชินแล้ว งานแค่นี้ไม่นับว่าเป็นอะไรหรอก"

"เธอไม่ใช่คนในเมืองใช่ไหม?"