บทที่ 455 พี่โจวอัน ฉันชอบพี่ค่ะ

เจียงหนิงที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ติดตามโจวอันขึ้นเขา ก่อนหน้านี้เคยได้ยินแต่ชาวบ้านในหมู่บ้านเล่าขานกันว่า โจวอันมีความสามารถในการล่าสัตว์และหาของป่าเก่งกาจเหลือเกิน

วันนี้ได้เห็นกับตาตัวเอง ถึงได้รู้ว่าคำร่ำลือพวกนั้นไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งตอนสอนลูกศิษย์เขาก็ยังมีความอดทนสูงถึงเพียงนี้

ทางลงเขาใช้เวลาเดินประมาณครึ่งชั่วโมง เมื่อเข้าสู่เขตหมู่บ้าน ทั้งหมดก็ผ่านหน้าบ้านของเฮยหวาเป็นที่แรก

เฮยหวาหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามองโจวอัน