บทที่ 467 ทวงคืนความบริสุทธิ์ของเธอ!

ยุวชนหญิงที่ผูกผมหางม้าซึ่งอยู่ด้านข้างก็พยักหน้าเห็นด้วย

"เมื่อกี้ฉันแอบมองลอดรอยแยกหน้าต่างเข้าไป เห็นเธอนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงเตา แผ่นหลังสั่นสะท้าน เดาว่าคงยังร้องไห้อยู่แหละ แต่คงกลัวพวกเราเป็นห่วง เลยจงใจกลั้นเสียงเอาไว้"

โจวอันยิ่งร้อนรนหนักกว่าเดิม เขาเอื้อมมือไปตบประตูเสียงดัง

"เจียงหนิง ฉันเอง โจวอัน เธอเปิดประตูหน่อยเถอะ มีอะไรเราค่อยพูดค่อยจากัน อย่าเก็บไปคิดมากอยู่คนเดียวเลย"

เคาะอยู่หลายครั้ง แต่ในห้องก็ยังไม่มีเสียงตอบรับ