บทที่ 466 ร้อนใจจนพวกเราเดินวนไปวนมา!

พอโจวอันได้ยินคำพูดนี้ ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที

"พี่เยว่เยว่ พี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? เจียงหนิงเป็นอะไรไป? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?"

หวังเยว่เยว่ขมวดคิ้ว ถอนหายใจเสียงเบา

"ยังไงซะเจียงหนิงก็ยังอายุน้อย ตอนอยู่บ้านเกิดที่ยูนนาน พ่อแม่ของเธอก็ทะนุถนอมประดุจแก้วตาดวงใจ ไม่เคยต้องมาเจอคำนินทาว่าร้ายพวกนี้มาก่อนเลย"

"เมื่อเช้าพอเธอได้ยินคำนินทาพวกนั้นเข้า ก็เสียใจมาก พอกลับมาถึงก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง"