บทที่ 465 รีบไปปลอบใจเจียงหนิงเร็วเข้า!

หวังเยว่เยว่เม้มริมฝีปากล่าง หลุบตาลง ตอนนี้ในใจของเธออึดอัดจนแทบจะทนไม่ไหว

ความลำบากใจที่ยากจะเอ่ยปาก ทำให้เธอรู้สึกปวดใจ

"เสี่ยวอัน คำพูดพวกนี้พอพูดออกมาแล้ว คงจะแทงใจดำเธอ แล้วก็ทำให้เจียงหนิงต้องรู้สึกแย่..."

เธอถูมือไปมา ลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้น กดเสียงให้ต่ำลงอย่างที่สุด

"ชาวบ้านไม่ได้มีข่าวลือเสียๆ หายๆ เกี่ยวกับนายมากนักหรอก เพราะยังไงนายก็โตในหมู่บ้านนี้มาตั้งแต่เด็ก เป็นคนของหมู่บ้านเรา"