บทที่ 464 พี่เยว่เยว่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ?

"เสี่ยวอัน! ทำไมเพิ่งจะตื่นเนี่ย?" หวังเยว่เยว่พอเดินเข้าประตูก็รีบร้องเรียกเขา คิ้วขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม น้ำเสียงยังแฝงไปด้วยอาการหอบ "นายรู้หรือเปล่าว่าเกิดเรื่องแล้ว? ทำไมนายถึงได้นอนเก่งขนาดนี้?"

โจวอันถูกท่าทางร้อนรนของเธอทำให้งุนงงไปชั่วขณะ เขามองเธอด้วยใบหน้าเหลอหลา "พี่เยว่เยว่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ? ดูพี่ร้อนรนเชียว"

หวังเยว่เยว่กลับไม่ยอมบอกตรงๆ แต่รีบเดินจ้ำอ้าวเข้ามาหาเขา ดึงแขนเขาแล้วลากเข้าไปในบ้าน เดินไปพลางก็ลดเสียงลงพลาง: "อย่าคุยตรงนี้เลย ไป เข้าไปในบ้านเดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง เรื่องนี้พูดข้างนอกไม่ค่อยสะดวกน่ะ"

โจวอันยิ่งรู้สึกแปลกใจหนักกว่าเดิม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นหวังเยว่เยว่มีท่าทีจริงจังขนาดนี้ ปกติเธอเป็นคนเปิดเผยโผงผาง มีอะไรก็ชอบตะโกนคุยกันกลางลานบ้าน แต่วันนี้ไม่เพียงแต่จะร้อนรนจนหน้าแดงก่ำ ยังดึงดันจะลากเขาเข้าไปคุยในบ้านให้ได้ ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

ความสงสัยในใจของโจวอัน เหมือนลูกหิมะที่ยิ่งกลิ้งก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ฝีเท้าก็ก้าวเร็วขึ้นตามไปด้วย อยากจะรู้ให้เร็วที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่