บทที่ 463 หนุ่มสาวเดินด้วยกันตามลำพัง…

โจวอันกับเจียงหนิงยืนอยู่ไม่ไกล จึงได้ยินเสียงการทะเลาะเบาะแว้งของทั้งสองคนอย่างชัดเจน

เมื่อโจวอันเห็นภาพนี้ เขาก็รู้สึกสะท้อนใจอย่างมาก

ในชาติก่อน เฉิงเอ้อร์ยาไม่ได้แต่งงานกับโจวหู่ และเธอก็เป็นแสงจันทร์ขาวที่โจวหู่ปรารถนาแต่ไม่เคยได้ครอบครองมาโดยตลอด

แววตาของโจวหู่ในตอนนั้นที่มองเฉิงเอ้อร์ยาเต็มไปด้วยความรักที่ปิดไม่มิด

ใครจะไปคิดว่าชาตินี้ทั้งสองคนได้แต่งงานเป็นสามีภรรยากัน แต่ชีวิตคู่กลับกลายเป็นแบบนี้