บทที่ 469 เรื่องนี้ผมไม่มียอมความแน่!

โจวอันเดินตามหลี่เซียงหลานเข้าไปในบ้าน ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านจัดวางอย่างเรียบง่าย บนกำแพงดินมีภาพมงคลปีใหม่สีซีดเหลืองติดอยู่

บนโต๊ะมีชามกระเบื้องหยาบๆ บิ่นๆ ใบหนึ่งวางอยู่ ในชามยังมีเมล็ดฟักทองเหลืออยู่นิดหน่อย

หลี่เซียงหลานกดไหล่เขาให้นั่งลงบนม้านั่งไม้ด้วยความกระตือรือร้น ก่อนจะหันหลังเดินไปรินน้ำที่ห้องครัว ปากก็พร่ำพูดไม่หยุด

"เด็กคนนี้นี่ ไม่เคยมานั่งเล่นที่บ้านป้าเลยนะ! แขกคนสำคัญจริงๆ!"

โจวอันไม่ได้ตอบรับ รอจนหลี่เซียงหลานนำชามกระเบื้องใส่น้ำมาวางลงบนโต๊ะ เขาถึงค่อยๆ เอ่ยปาก