บทที่ 477 ช่างเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยกจริงๆ!

"อืม" เจียงหนิงพยักหน้า มุมปากยกยิ้มบางๆ

"วันหลังอย่าพูดจาพล่อยๆ อีกนะ ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดี อย่าเอาแต่จับจ้องเรื่องของคนอื่น"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป รอบด้านก็มีเสียงสนับสนุนดังขึ้นทันที

"ยุวชนเจียงจิตใจดีจริงๆ!"

"นั่นน่ะสิ ถ้าเป็นคนอื่น จะยอมยกโทษให้ง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง!"