บทที่ 489 จะมองเห็นคนตัวเล็กๆ ออกมาเต้นรำ?

เขาแกล้งทำเป็นเดินไปทางซ้ายมือสองก้าวอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหยุดอยู่หน้ากอเฟิร์นที่ขึ้นเขียวชอุ่ม

"เอ๊ะ พวกนายดูข้างใต้นี้สิ เหมือนจะมีอะไรอยู่หรือเปล่า?" เขาพูดพลางใช้ท่อนไม้ในมือเขี่ยใบเฟิร์นและดินซุยที่ทับถมกันหนาเตอะออกเบาๆ

โจวอังกางกับโจวเฉียงกำลังใช้ไม้เขี่ยพื้นไปมาอีกด้านหนึ่งอย่างหมดอาลัยตายอยาก พอได้ยินคำพูดของพี่ใหญ่ ต่างก็เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ

"พี่ใหญ่ พี่หาเจอแล้วเหรอ?"

พอโจวอันแหวกต้นไม้กอนั้นออกจนหมด ดวงตาของสองพี่น้องก็เบิกค้างในทันที