บทที่ 518 ให้ตายเถอะ นี่มันต้องกินกี่มื้อถึงจะหมดเนี่ย!

เสียงหายใจอันหนักหน่วงของกระทิงดังราวกับเสียงลมพัดจากเตาเผา แม้จะอยู่ไกลออกไปก็ยังได้ยินชัดเจน ทว่าแรงดิ้นรนนั้นไม่ยืดเยื้อเท่าใดนัก เพียงไม่กี่สิบวินาทีเท่านั้น อาการของกระทิงก็เริ่มช้าลง แรงถีบเท้าอ่อนแรงลงเรื่อยๆ และการกระตุกของกล้ามเนื้อก็ค่อยๆ เบาบางลง จนกระทั่งมันนิ่งสนิทไปในที่สุด นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นดิน

โจวอันไม่ได้รีบลุกขึ้น แต่ส่องกล้องเล็งดูอีกสองสามครั้ง ถึงแม้เขาจะไม่เห็นหัวใจของกระทิง แต่กระสุนนัดนี้ต้องพุ่งเข้าที่หัวใจอย่างแม่นยำแน่นอน ไม่มีพลาดแม้แต่นิดเดียว ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นน่ะหรือ? เพราะจุดที่ถูกยิงกำลังมีเลือดพุ่งออกมาน่ะสิ! ไม่ใช่แค่การค่อยๆ ไหลซึม แต่ถ้าจะเรียกว่า “เลือดสาด” ก็คงยังเบาไป ที่ถูกต้องคือมัน “พุ่ง” ออกมาต่างหาก!

หัวใจเปรียบเสมือนปั๊มแรงดันสูง ยิ่งห้องหัวใจซ้ายที่มีแรงส่งมหาศาลคอยสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่าง เมื่อถูกกระสุนของบาเร็ตต์ยิงทะลุ ระบบแรงดันสูงจึงแตกกระจายในทันที แรงดันภายในที่สูงถึง 120 มิลลิเมตรปรอท พุ่งออกมาผ่านรูแผลที่กระสุนเจาะทิ้งไว้ ตรงจุดที่เส้นเลือดใหญ่หัวใจขาด เลือดจึงถูกดันออกมาอย่างรวดเร็วราวกับฉีดจากปืนฉีดน้ำแรงดันสูง พุ่งออกมาเป็นจังหวะเหมือนน้ำพุเล็กๆ สาดกระเซ็นไปทั่วใบหญ้าและผืนดินรอบข้าง

ปริมาณเลือดที่ไหลออกมานั้นน่าตกใจเพียงครู่เดียวก็กลายเป็นแอ่งนองบนพื้น เสียงเลือดที่ไหลไปตามทางลาดนั้นได้ยินชัดจนน่าสะพรึงกลัว มองดูแอ่งเลือดที่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น โจวอันก็อดไม่ได้ที่จะจุปาก พึมพำในใจว่า: “เสียดายจริงๆ เสียดายของดีพวกนี้ชะมัด!”

เขารู้ดีว่าเลือดวัวนั้นเป็นแหล่งธาตุเหล็กชั้นยอด ใช้ได้ผลดีกว่าผักโขมหรือพุทราจีนเสียอีก แถมยังมีแร่ธาตุรองอีกมากมาย คนยุคนี้มักจะมีอาการเลือดลมไม่ดี ใบหน้าซีดเซียวไม่มีแรง ถ้าหากได้ทานเลือดวัวสดๆ สรรพคุณในการบำรุงเลือดนั้นถือว่าได้ผลจริงจัง ยิ่งกว่ายาบำรุงราคาแพงเสียอีก โดยเฉพาะเลือดวัวสดๆ แบบนี้ พอรอให้มันจับตัวเป็นก้อน หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วเอาไปแกว่งในหม้อไฟ กัดคำเดียวเนื้อสัมผัสนุ่มเด้งแถมยังชุ่มฉ่ำ นั่นถือเป็นสุดยอดความอร่อยเลยทีเดียว น่าเสียดายที่เลือดวัวพวกนี้ไหลนองไปบนพื้นเสียแล้ว ถือว่าเสียของจริงๆ