บทที่ 539 ขอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง อายุยืนยาวหมื่นปี

เมื่อน้องๆ ได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายราวกับดวงดาว บนใบหน้าต่างมีรอยยิ้มที่สดใสปรากฏขึ้น รีบพยักหน้าตอบรับด้วยความดีใจ

“ได้เลยครับ/ค่ะ! ขอบคุณมากครับคุณป้า!”

หลังจากแต่งตัวกันเรียบร้อยแล้ว แม่เจียงก็หันหลังเดินเข้าครัวไป เพื่อเตรียมของขวัญวันเกิดสำหรับนำไปมอบให้บ้านของคุณป้าเซียงเย่ ในยุคสมัยนี้ โดยเฉพาะในหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในหุบเขาเช่นนี้ การใช้ชีวิตของผู้คนเน้นความจริงใจเป็นหลัก น้อยนักที่จะใส่ซองเป็นเงินสด ส่วนใหญ่มักจะมอบของที่มีอยู่ในบ้าน แม้จะเป็นของเล็กน้อยแต่ก็เปี่ยมไปด้วยน้ำใจ

แม่เจียงยกม้านั่งมาวางแล้วขึ้นไปยืนเพื่อหยิบของจากขื่อบ้าน โดยหยิบเนื้อหมูเค็มลงมาหลายชิ้น เนื้อหมูเค็มแต่ละชิ้นมีสีแดงสดใส มันแทรกเนื้ออย่างสวยงาม และเคลือบด้วยน้ำมันจนวาววับ เห็นแล้วชวนให้น้ำลายสอ ของเหล่านี้คือของป่าที่พ่อเจียงหามาได้จากการขึ้นเขา นำมาหมักเกลือจนเข้าเนื้อแล้วแขวนไว้บนขื่อในครัว ผ่านการรมควันจากฟืนจนได้ที่ ทั้งรูปลักษณ์และรสชาติถือว่ายอดเยี่ยมที่สุด

แม่เจียงคัดชิ้นที่ดูดีที่สุดและมีน้ำหนักมากที่สุดมาห่อด้วยกระดาษไขสะอาด จากนั้นเธอก็หยิบเหล้าข้าวหมักที่ทำเองจากไหใบใหญ่ เพียงแค่เปิดไหออก กลิ่นหอมหวานของเหล้าก็โชยออกมา ไม่แรงจนแสบจมูก แต่กลับมีความหอมละมุนของเมล็ดข้าวที่หมักบ่มมาอย่างดี