บทที่ 621 หญิงสาวมือนิ่งทีเดียว มีพรสวรรค์!

เจียงหนิงส่งเสียง "อืม" ออกมาคำหนึ่ง แล้วเออออตามว่า

"ก็ใช่น่ะสิ ต้นเก่าที่อายุมากๆ ยังสูงกว่านี้อีก"

ลำแสงกวาดผ่าน โจวอันจึงมองเห็นรูปร่างของต้นยางพาราอย่างชัดเจน

ลำต้นล่ำสันยิ่งนัก เปลือกไม้เป็นสีเทาขาวอ่อนๆ แบบนั้น จับดูก็สากๆ

ที่สะดุดตาที่สุดคือ รอยเฉียงเป็นเส้นๆ บนลำต้น