บทที่ 622 ในหมู่บ้านยังปลูกใบยาสูบด้วยหรือ?

โจวอันกับเจียงหนิงสองคนมือไม่หยุด ทั้งกรีดยาง ทั้งแขวนถ้วย ไม่ได้ว่างเว้นแม้แต่ขณะเดียว

เริ่มตั้งแต่ตีสอง ง่วนกันไปจนถึงหกโมงเช้า

เต็มสี่ชั่วโมง แขนเหวี่ยงจนทั้งเมื่อยทั้งชา

พอขอบฟ้าเผยสีขาวจางๆ น้ำยางก็เกือบจะไม่ไหลแล้ว

มีคนตะโกนขึ้นเสียงหนึ่ง ให้ทุกคนเก็บของเตรียมกลับ