บทที่ 671 ถึงหมู่บ้านหมานทิงแล้ว! คนที่จะลงหมานทิงลงรถได้!

หลินฮุ่ยหลานเงยหน้าขึ้น บนใบหน้าแฝงรอยยิ้มจางๆ

ทว่าระหว่างคิ้วตากลับปนไปด้วยความคิดถึงบ้านเกิดที่สังเกตได้ยากอยู่หลายส่วน

นางตบฝุ่นบนห่อผ้าที แล้วกล่าวเบาๆ ว่า

"เฮ้อ ออกมาหลายปีแล้ว

นับวันดูแล้ว งานฉลองอายุเจ็ดสิบปีของแม่ข้าก็ใกล้ถึงแล้ว ข้าต้องกลับไปสักเที่ยว"