บทที่ 704 ดินแดนล้ำค่าที่สวรรค์ประทานมาโดยแท้

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น การมีอยู่ของแมงกะพรุนดอกท้อได้พิสูจน์โดยตรงแล้วว่าน้ำในลำธารสายนี้บริสุทธิ์สะอาดเพียงใด การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นเวลานานและดื่มน้ำจากที่นี่ ย่อมเป็นประโยชน์อย่างมากต่อเขาและจวี้ลี่

โจวอันข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้ ค่อย ๆ ถอยหลัง ไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป

แมงกะพรุนดอกท้อเหล่านี้บอบบางเกินไป เพียงถูกรบกวนเล็กน้อยก็อาจตายได้ ของล้ำค่าเช่นนี้ เขาไม่อยากให้เกิดความสูญเสียเพราะความบุ่มบ่ามของตนเอง

“ไม่นึกเลยว่าลำธารที่ดูธรรมดาแห่งนี้จะซ่อนสิ่งล้ำค่าเช่นนี้เอาไว้” โจวอันทอดถอนใจในใจ

เขาหันกลับไปมองจวี้ลี่ที่กำลังดื่มน้ำอยู่ริมลำธาร ก่อนถ่ายทอดความคิดผ่านพันธสัญญาไปว่า “จวี้ลี่ เจ้าตัวเล็ก ๆ ในน้ำพวกนี้บอบบางมาก อย่าไปรบกวนพวกมัน และยิ่งอย่าใช้ปลายงวงไปแตะต้อง”