บทที่ 727 หรือว่าค้นพบอะไรเข้าแล้วล่ะ?

จากนั้นเขาก็ไปเตรียมอาหารเช้า ต้มน้ำข้าวป่าอย่างง่าย ๆ แล้วกินคู่กับราสป์เบอร์รีตากแห้ง รสชาติอ่อน ๆ แต่อิ่มท้อง พอเจียงหนิงตื่น อาหารเช้าก็จัดวางไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองกินกันอย่างง่าย ๆ ก่อนจะเริ่มลงมือทำงานตามแผนของเมื่อวาน

โจวอันถือมีดพร้าเข้าไปตัดกิ่งไม้ใหญ่ในป่า แล้วเหลาให้เป็นคานไม้ ก่อนนำไปวางบนโครงบ้านไม้เพื่อใช้ค้ำหลังคา กอริลลาหลังเงินมีพละกำลังมาก จึงช่วยขนคานไม้อย่างเต็มใจ แขนกำยำแบกท่อนไม้หนัก ๆ เดินได้อย่างมั่นคง ช่วยผ่อนแรงโจวอันไปได้ไม่น้อย ส่วนเจียงหนิงถือกระบุงไม้ไผ่ เดินไปทางชายป่า ตั้งใจจะเก็บฝ้ายป่า นางจำได้ว่าเมื่อวานตอนเก็บผักป่า เห็นเนินเขาไม่ไกลมีฝ้ายป่าขึ้นอยู่เต็มผืน อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นช่วงที่ปุยฝ้ายกำลังฟูเต็มที่พอดี

จวี้ลี่เดินตามเจียงหนิงไม่ห่าง บางครั้งก็วิ่งนำไปสำรวจเส้นทาง พอเจอพุ่มไม้เตี้ย ๆ มันก็ใช้กรงเล็บแหวกออก คอยปกป้องเจียงหนิงให้นางเดินต่อไปได้ โจวอันมองแผ่นหลังของคนกับสัตว์ที่เดินห่างออกไป มุมปากยกยิ้ม ก่อนจะตั้งใจสร้างโครงหลังคาต่อ คานไม้ถูกวางเรียงทีละต้นอย่างเป็นระเบียบ ทั้งแข็งแรงและมั่นคง เหลือเพียงปูหญ้าคาในภายหลัง ก็จะสามารถกันลมกันฝนได้แล้ว

หลังจากวุ่นอยู่ราวหนึ่งชั่วยาม โจวอันก็สร้างโครงหลังคาจนเสร็จทั้งหมด เขาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ดื่มน้ำอึกหนึ่ง แล้วตั้งใจจะขึ้นไปบนเนินเขาเพื่อช่วยเจียงหนิงเก็บฝ้ายป่า เขาเดินไปตามทิศทางที่เจียงหนิงจากไป ระหว่างทางเต็มไปด้วยพืชพรรณอุดมสมบูรณ์ ดอกไม้ป่าขึ้นอยู่ทั่วบริเวณ บางครั้งมีนกตัวเล็กบินออกจากกิ่งไม้ ทิ้งเสียงร้องใสกังวานไว้เบื้องหลัง เมื่อเดินมาถึงเนินลาดช่วงกลางเขา ที่นี่ดินร่วนซุย พืชพรรณขึ้นไม่หนาแน่น และมีแสงแดดส่องถึง จึงเป็นสถานที่ที่เจียงหนิงบอกว่ามีฝ้ายป่าขึ้นอยู่

แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปถึงตัวเจียงหนิง เท้าก็พลันสะดุดเข้ากับบางสิ่ง เขาก้มลงมอง เห็นลำต้นหญ้าสีน้ำตาลเข้มหลายก้านโผล่ขึ้นจากดิน ส่วนยอดมีฐานดอกสีน้ำตาลเข้มเล็ก ๆ อยู่ ลักษณะของมันแปลกประหลาดอย่างยิ่ง โจวอันใจเต้นขึ้นมา เขาย่อตัวลงตรวจดูอย่างละเอียด ก่อนจะใช้มือแหวกหญ้ารอบ ๆ ออก เมื่อมองเห็นรูปลักษณ์ของสิ่งนั้นชัดเจน ดวงตาของเขาก็สว่างวาบ หัวใจเต้นแรงจนแทบระงับไม่อยู่ ที่แท้มันก็คือถั่งเช่า!