บทที่ 756 ค่อยเป็นค่อยไป รับรองว่าไม่ผิดพลาด

มันวิ่งออกไปข้างนอกทุกวัน ไม่เพียงแต่มันเองที่วิ่ง ยังชักนำให้สุนัขเพศผู้จากบ้านอื่นในหมู่บ้านพากันก่อเรื่อง วิ่งไล่ตามสุนัขเพศเมียไปทั่ว ไม่เพียงเห่าจนน่ารำคาญในตอนกลางคืน หลายวันก่อนยังเกือบทำให้ลูกไก่ที่เพิ่งฟักของบ้านป้าหลีข้างๆ ตกใจเสียแล้ว หากปล่อยเช่นนี้ต่อไป คงไม่ใช่ทางแก้แน่”

โจวอันพยักหน้า ช่วงนี้เขาก็สังเกตเห็นเช่นกัน สุนัขเพศผู้หลายตัวในหมู่บ้านพอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิก็กระสับกระส่ายไม่สงบ เห่าไม่หยุดตลอดทั้งวัน บางครั้งยังวิ่งไล่หยอกล้อกันในหมู่บ้าน เหยียบย่ำต้นกล้าผักที่ชาวบ้านปลูกไว้เสียหาย กระทั่งบางคราวยังทำให้เด็กๆ ในหมู่บ้านตกใจ เพียงแต่ทุกคนไม่รู้ว่าควรแก้ปัญหาอย่างไร จึงได้แต่ปล่อยให้ฝูงสุนัขก่อความวุ่นวายไปเช่นนั้น

หวังต้าจ้วงถอนหายใจ ก่อนพูดต่อว่า “เมื่อก่อนตอนพ่อข้าอยู่นอกเขา เคยได้ยินคนพูดว่า หากสุนัขเพศผู้ก่อความวุ่นวายหนัก ก็พามันไปทำหมัน แล้วมันจะสงบลง ไม่เพียงไม่วิ่งออกไปข้างนอกแล้ว นิสัยยังอ่อนโยนขึ้นมาก ทั้งยังอ้วนท้วนขึ้น และเฝ้าบ้านได้ดีด้วย แต่คนในหมู่บ้านของเราล้วนเป็นคนหยาบๆ ที่ทำไร่ล่าสัตว์ ไม่มีใครเข้าใจวิธีนี้ ทั้งไม่มีใครกล้าลงมือ ข้าคิดไปคิดมา เห็นว่าเจ้ามีความรู้มากกว่า เข้าใจเรื่องต่างๆ มากกว่าพวกเรา จึงอยากมาถามเจ้า ว่าจะช่วยจัดการให้อาหวง รวมถึงสุนัขเพศผู้ของบ้านอื่นที่มีปัญหาแบบเดียวกันได้หรือไม่”

หลังพูดจบ ใบหน้าของหวังต้าจ้วงเต็มไปด้วยความกังวล เขาเองก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ทั้งยังเป็นงานที่ต้องใช้มีด จึงกลัวว่าโจวอันจะไม่ยินดีช่วย เพราะไม่มีใครอยากแบกรับความเสี่ยงโดยไร้เหตุผล

เมื่อโจวอันได้ยิน ในใจกลับไม่ได้คิดจะปฏิเสธ ชาติก่อนเขาอยู่ในยุคปัจจุบัน แม้จะไม่ใช่สัตวแพทย์มืออาชีพ แต่ก็เคยอ่านความรู้ทั่วไปที่เกี่ยวข้องมามาก การทำหมันสุนัขเพศผู้แบบง่ายๆ ขอเพียงฆ่าเชื้อและป้องกันให้ดี ขั้นตอนก็ไม่ถือว่ายากนัก