บทที่ 541 ไม่เห็นสำนักเบญจพิษของฉันอยู่ในสายตา

มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านข้าง คว้าข้อมือของเถี่ยเจี่ยเอาไว้เบาๆ

พร้อมกันนั้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยก็ดังขึ้น

"นี่คือคนของฉัน ฉันขอแนะนำว่าแกอย่าไปแตะต้องจะดีกว่า ไม่อย่างนั้น รับผลที่ตามมาเอาเอง"

น้ำเสียงสงบนิ่งดังขึ้น ปราศจากคลื่นอารมณ์ใดๆ เจือปน

และในวินาทีนี้ ทุกคนก็หันขวับไปมองหลินม่อที่อยู่ตรงนั้น