บทที่ 101 ชี้ทางสว่าง

เดินลึกเข้าไปในถนนการค้า ร้านรับฝากขายของรัฐร้านที่ใหญ่ที่สุดด้านในนั้นขายของมือสองโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็นจักรยาน เครื่องใช้ไฟฟ้าเก่า กะละมังไหโอ่ง หรือเฟอร์นิเจอร์เก่า มีครบแทบทุกอย่าง

สวีลี่ฮวาคุ้นทางเป็นอย่างดี ระหว่างเดินก็พูดกับพวกเธอไปด้วยว่า “เมื่อเดือนกว่าๆ ก่อนฉันมากับพี่สาวและเพื่อนพี่เขา ถ้าไม่ใช่คนปักกิ่งเก่าจริงๆ ล่ะก็ ที่นี่หายากอยู่เหมือนกัน”

เซี่ยหรานเหลือบมองร้านที่ซุกตัวอยู่ตรงมุมเหนือสุดของถนนการค้าแล้วพยักหน้า จริงอย่างว่า เธอเองก็เคยมาหนึ่งสองครั้ง แต่ไม่ทันสังเกตเห็นร้านรับฝากขายของรัฐร้านนี้เลย

“ครั้งก่อนพี่ฉันมากับเพื่อนเขาแล้วซื้อไปคันหนึ่ง ราคาก็พอใช้ได้ ร้อยกว่าหยวนนิดหน่อย ตราประทับเหล็กครบ เอกสารก็ดำเนินการที่นี่ได้เลย”

หยางหลิงหลิงเบียดตัวเข้าไปดูรอบแผงขายอยู่หลายรอบ “คันนั้นเป็นยังไงบ้าง?”