บทที่ 106 ผิดหวังที่หวังดี

หม่า ซิ่วเหมยได้ข่าวก็พุ่งเข้ามาทันที ชูมือขึ้นอย่างดีอกดีใจ "ไปด้วยสิ ฉันอยากไปดูมานานแล้ว"

สหายซิ่วเหมยตอนนี้แทบจะเหมือนงอกอยู่ในห้องพัก 303 ไปแล้ว มีกิจกรรมอะไรเธอก็ไปกับพวก 303 ตลอด

สวีลี่หัวเลยหัวเราะถามเธอว่า "เธอไม่ค่อยทำกิจกรรมกับห้องตัวเองแบบนี้ พวกนั้นจะไม่บ่นเธอเหรอ"

"บ่นก็บ่นสิ" หม่า ซิ่วเหมยแบมือ ทำท่าไม่ใส่ใจ

"จริงสิ มีของกินอะไรที่เอาเข้าโรงหนังได้บ้าง"