บทที่ 119 ทะเลาะกัน

เซี่ยหรานรีบวิ่งออกจากห้อง พร้อมกับหวังผานตี้และจางฮุ่ยจากห้อง 302 พากันวิ่งตามๆ กันไปถึงหน้าห้อง 306 แล้วช่วยกันยกนักศึกษาหญิงที่ล้มพับเอียงอยู่บนทางเดินเข้าไปในห้องพัก วางเธอลงบนเตียงอย่างทุลักทุเล

“เป็นยังไงบ้าง?” หวังผานตี้จับข้อมือของนักศึกษาสาวไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “จะช่วยกันพาเธอไปห้องพยาบาลของมหาวิทยาลัยดีไหม?”

“คงไม่ต้องมั้ง เธอเป็นแบบนี้บ่อยจะตาย” เพื่อนร่วมห้องของนักศึกษาสาวพูดไปก็เริ่มไม่ค่อยแน่ใจ ก้มหน้ามองเธอแวบหนึ่ง “จินเฟิ่ง เพื่อนหลินจินเฟิ่ง ตอนนี้เธอรู้สึกยังไงบ้าง?”

นักศึกษาสาวก้มศีรษะอย่างหมดแรง มือข้างหนึ่งกุมหน้าอกไว้

เซี่ยหรานล้วงลูกอมกระต่ายขาวเม็ดหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ลอกกระดาษห่อออก “นี่ อมลูกอมไว้ก่อน”