บทที่ 124 คิดว่าตัวเองเป็นใคร?

ความอดทนอดกลั้นของซูหนานจิ่นทำให้เขาคุมตัวเองไว้ได้ ไม่ยื่นมือไปบีบคอน้องปีหนึ่งคนนี้

มันน่าขำตรงไหน?

เซี่ยหรานกวักนิ้วเรียกเขา พลางยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "รุ่นพี่ คุณเหมือนแม่เขาเลย"

ยุ่งเกินไปแล้วมั้ง

หน้าของซูหนานจิ่นแดงก่ำขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเพราะโดนเซี่ยหรานทำให้โมโหหรือเปล่า